Kolejka na przejściu Starokozacze – Tudora dzisiaj

Co to za przejście

Odeszczyzna, rejon białogrodzki nad Dniestrem; strona mołdawska to Tudora. Przejście przyjmuje osobowe i autobusy i pracuje głównie na wyjazdy do południowej Mołdawii oraz na ruch lokalny Besarabii, bez dużego potoku tranzytowego.

Główną cechą Starokozacza nie jest liczba aut, lecz tempo: według naszej kalibracji to jeden z najwolniejszych punktów spośród mierzonych. Skutek jest nieoczywisty, ale istotny — kolejka dziesięciu samochodów oznacza tu już wyczuwalne oczekiwanie, podczas gdy na szybkich przejściach taka sama kolejka przechodzi niemal niezauważalnie. Porównywanie Starokozacza z innymi punktami po długości kolejki po prostu nie działa.

Według dni tygodnia najciężej jest w piątek, a także w czwartkowy wieczór; najlżejszym dniem jest poniedziałek. Ponieważ różnica między dniami nie jest tu tak duża jak przepaść w szybkości odprawy, główna rada brzmi inaczej niż zwykle: nie tyle szukaj dobrego dnia, ile zakładaj większy zapas czasu, niż podpowiada wygląd kolejki. Jeśli trasa pozwala, na wyjazdy dalej na południe warto rozważyć Palankę na trasie M-15.

Odprawa obejmuje tutaj: Osobowe, Autobusy.

Nie ma tu przejścia pieszego: pieszo przechodzi się tylko na 4 z 9 przejść tej granicy.

Autokary rejsowe mają własny pas.

W tej chwili pod względem czasu wyjazdu jest to 9 miejsce z 9 przejść tej granicy, które podają dane: 3:35 wobec 15 min u najszybszego (Kelmenci – Larga).

W naszej kalibracji przyjmujemy tu 10 min na jedno auto. Na wszystkich przejściach ta stała waha się od 4 do 10 min, a wolniejszych od tego jest 0.

Stąd wzór dla tego przejścia: 15 min na samą odprawę plus 10 min na każde auto przed tobą. Kontrola dokumentów, odprawa celna i opóźnienia po stronie sąsiada nie wchodzą do tej liczby — liczymy wyłącznie kolejkę. Pełna metodyka i czego w tej liczbie nie ma →