Kolejka na przejściu Dyakowe – Halmeu dzisiaj

Co to za przejście

Zakarpacie, Winogradowszczyzna na styku z Rumunią; strona rumuńska to Halmeu. To główna droga z Zakarpacia do rumuńskiego Satu Mare, dlatego obok samochodów osobowych jeżdżą tędy autobusy rejsowe i ciężarówki — zestaw szerszy niż na sąsiednich małych punktach.

Pod względem kontrastu między dniami tygodnia Dyakowe należy do najbardziej wyrazistych przejść, jakie mierzymy. Poniedziałek i wtorek są tu praktycznie puste: kolejki nie ma w ogóle i jest to obraz stały, a nie przypadek. Za to sobota podnosi obciążenie dziesiątki razy, przy czym szczyt przypada nie na poranek, jak na punktach węgierskich, lecz na drugą połowę dnia i wieczór — ludzie wracają z Rumunii tego samego dnia.

Dlatego rada jest tu niemal arytmetyczna: jeśli wyjazd da się umieścić na początku tygodnia, granicę przechodzi się praktycznie bez zatrzymania. Jeśli zaś jedziesz w weekend, korzystniej planować wyjazd na sobotni poranek, a nie na wieczór — to właśnie godziny wieczorne dają najdłuższe oczekiwanie. Na wyjazdy dalej na południe Rumunii warto porównać Dyakowe z Sołotwiną: leży blisko i jest znacznie cichsza, choć przyjmuje wyłącznie osobowe i pieszych.

Odprawa obejmuje tutaj: Osobowe, Autobusy.

Nie ma tu przejścia pieszego: pieszo przechodzi się tylko na 5 z 6 przejść tej granicy.

Autokary rejsowe mają własny pas.

W tej chwili to najszybsze przejście na swojej granicy: 15 min na wyjeździe.

W naszej kalibracji przyjmujemy tu 6 min na jedno auto. Na wszystkich przejściach ta stała waha się od 4 do 10 min, a wolniejszych od tego jest 4.

Stąd wzór dla tego przejścia: 15 min na samą odprawę plus 6 min na każde auto przed tobą. Kontrola dokumentów, odprawa celna i opóźnienia po stronie sąsiada nie wchodzą do tej liczby — liczymy wyłącznie kolejkę. Pełna metodyka i czego w tej liczbie nie ma →